{"id":4364,"date":"2025-03-20T13:22:37","date_gmt":"2025-03-20T12:22:37","guid":{"rendered":"http:\/\/polonica.cz\/?page_id=4364"},"modified":"2025-03-20T13:22:49","modified_gmt":"2025-03-20T12:22:49","slug":"kolonie-w-polsce","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/polonica.cz\/cs\/kongres-polakow\/projekty\/kolonie-w-polsce\/","title":{"rendered":"Z wizyta na Zielonej Szkole \u2013 wydmy, wydmy, rakiety i Czerwony Kapturek"},"content":{"rendered":"

\u00d3smoklasi\u015bci polskich szk\u00f3\u0142 w Bystrzycy, Gnojniku, Jab\u0142onkowie, Karwinie i W\u0119dryni w ci\u0105gu dnia zamiast siedzie\u0107 w \u0142awkach poznaj\u0105 polskie wybrze\u017ce, a wieczorem siebie nawzajem. Wszystko to dzi\u0119ki projektowi Kongresu Polak\u00f3w w RC, kt\u00f3ry Zielon\u0105 Szko\u0142\u0119 nad Ba\u0142tykiem organizuje od kilkunastu lat. Obecnie w Jastrz\u0119biej G\u00f3rze trwa drugi turnus tej imprezy.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\"\"\/<\/figure>\n\n\n\n

Tegoroczna Zielona Szko\u0142a odbywa sie po dw\u00f3ch latach przerwy wymuszonej przez pandemie. To dlatego zamiast klas si\u00f3dmych wyjechali nad polskie morze \u00f3smoklasisci. \u2013 To bardzo dobra decyzja, ze ten wyjazd zosta\u0142 przesuniety do klasy \u00f3smej, ze omina\u0142 tylko jeden rocznik, obecne klasy dziewiate. Moi uczniowie juz od klasy sz\u00f3stej sie dopytywali, czy w klasie si\u00f3dmej pojada na Zielona Szko\u0142e. Wtedy nie by\u0142o jednak tej mozliwosci \u2013 m\u00f3wi nauczycielka Szko\u0142y Podstawowej im. J. Kubisza w Gnojniku Joanna Szpyrc. Zar\u00f3wno dla jej uczni\u00f3w, jak i dla niej to nowe doswiadczenie. Jak podkresla, bardzo pozytywne.<\/p>\n\n\n\n

Roman Cymorek przez trzynascie lat uczy\u0142 w czeskiej szkole w Bystrzycy, rok temu rozpocza\u0142 prace w tamtejszej polskiej podstaw\u00f3wce. Jako \u201enowicjusz\u201d jest pod wrazeniem tego, czym jest Zielona Szko\u0142a nad Ba\u0142tykiem i jakie daje mozliwosci. \u2013 Jestesmy tu swiadkami integracji miedzy szko\u0142ami, uczniami i nauczycielami, kt\u00f3ra dalej bedzie owocowa\u0142a, kiedy dzieci spotkaja sie w harcerstwie, na konkursach i wreszcie w Polskim Gimnazjum \u2013 podkresla. Zdaniem Danuty Niedoby, kt\u00f3ra przyjecha\u0142a tutaj razem ze swoimi \u00f3smoklasistami, integracja jest wazna r\u00f3wniez w ramach w\u0142asnej klasy. \u2013 Te dzieci z powodu covidu nie mia\u0142y okazji spedzac z soba czasu. Sa juz w \u00f3smej klasie, a mia\u0142y tylko rok, zeby sie poznac \u2013 podkresla.<\/p>\n\n\n\n

Tu poznaje si\u0119 swoj\u0105 klas\u0119<\/mark><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Zielona Szko\u0142a nad Ba\u0142tykiem zosta\u0142a zorganizowana po raz pierwszy w 2008 roku z inicjatywy \u00f3wczesnego wiceprezesa Kongresu Polak\u00f3w Tadeusza Wantu\u0142y. Ewa Cielecka, nauczycielka karwinskiej polskiej podstaw\u00f3wki, doskonale pamieta te pierwsza edycje, a potem wyjezdza\u0142a na kolejne. \u2013 Pamietam osrodki w Karwii i Ch\u0142apowie. Majac to por\u00f3wnanie, moge powiedziec, ze hotel w Jastrzebiej G\u00f3rze odpowiada nam najbardziej zar\u00f3wno pod wzgledem zakwaterowania, wyzywienia, jak i zaplecza. Do naszej dyspozycji jest boisko oraz wieksze i mniejsze pomieszczenia, z kt\u00f3rych mozemy korzystac jako grupa \u2013 chwali mozliwosci, jakie daje osrodek wypoczynkowy VIS w Jastrzebiej G\u00f3rze. Chociaz nie stoi blisko g\u0142\u00f3wnej drogi, od centrum dzieli go zaledwie kilka minut i tyle samo od plazy.<\/p>\n\n\n\n

Z biegiem lat zmienia\u0142y sie nie tylko miejsca pobytu, ale takze polskie wybrzeze przesta\u0142o byc dla wielu kraina nieznana. \u2013 Kiedy przyjechalismy tu po raz pierwszy, to tylko pare dzieci by\u0142o juz wczesniej nad Ba\u0142tykiem. Teraz w 20-osobowej grupie znalaz\u0142y sie tylko trzy osoby, kt\u00f3re nigdy tutaj nie by\u0142y. Polskie morze sta\u0142o sie popularnym miejscem wyjazd\u00f3w r\u00f3wniez ca\u0142ych rodzin \u2013 zauwaza Danuta Niedoba.<\/p>\n\n\n\n

Chociaz nauczyciele nie m\u00f3wia tego g\u0142osno, wyjazd z dziecmi na Zielona Szko\u0142e to z ich strony wielka odpowiedzialnosc, duze poswiecenie i minimum wypoczynku. Zw\u0142aszcza Z wizyta na Zielonej Szkole \u2013 wydmy, kiedy turnus \u2013 jak ten \u2013 obejmuje dwa weekendy i jedno swieto panstwowe, nasuwa sie pytanie, czy warto sie w to angazowac. \u2013 Jestem po raz trzeci i u mnie jest tak, ze najpierw, oj, nie chce mi sie jechac i walizke pakuje na ostatni moment. Nigdy jednak nie za\u0142uje, bo naprawde warto. Wszystko nas tutaj bardzo zbliza, te przezycia, mokre skarpetki, wyjazdy, sniadania. Do domu wracamy inni, wzbogaceni, jak jedna rodzina \u2013 przyznaje wychowawczyni jab\u0142onkowskich \u00f3smoklasist\u00f3w Anna Kluz. Wed\u0142ug Ewy Cieleckiej, idealnie jest, kiedy na Zielona Szko\u0142e moze wyjechac wychowawca klasy. \u2013 Kiedy jedzie ktos w zamian, to wychowawca duzo traci. Przez te 12 dni, kt\u00f3re tutaj jestesmy, poznajemy sie lepiej, mamy okazje r\u00f3wniez do bardziej prywatnych rozm\u00f3w, a ja moge przyjrzec sie moim uczniom z innej perspektywy. To jest dla mnie bardzo cenne \u2013 dodaje nauczycielka z Karwiny.<\/p>\n\n\n\n

M\u0142oda krew<\/mark><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Ten program niby co roku sie powtarza. Sa wycieczki do Gdanska, Sopotu, na Westerplatte, na ruchome wydmy, do Kartuz, Szymbarku. W\u0142adys\u0142awowa czy na Hel. Pomimo to ten turnus jest nieco inny od poprzednich. \u2013 Kiedy sie dowiedzia\u0142ysmy, ze kierowniczka bedzie m\u0142oda 22-letnia dziewczyna, bardzo sie ucieszy\u0142ysmy. Stwierdzi\u0142ysmy, ze bedzie m\u0142oda krew i dzieki temu bedzie inaczej. Juz teraz mozemy powiedziec, ze nasze przewidywania sie zisci\u0142y. Asia stane\u0142a na wysokosci zadania. Jest bardzo operatywna w dzia\u0142aniu i podziwiamy ja za to \u2013 przekonuja nauczycielki.<\/p>\n\n\n\n

Dla Joanny Mitury, studentki nauczania matematyki i geometrii wykreslnej na Uniwersytecie Palackiego w O\u0142omuncu, wyjazd na Zielona Szko\u0142e w roli szefowej turnusu by\u0142 nowym wyzwaniem. Majac doswiadczenie komendantki oboz\u00f3w harcerskich i zuchowych, nie ba\u0142a sie go podjac. \u2013 Przed wyjazdem do Jastrzebiej G\u00f3ry mia\u0142am pare spotkan z koordynatorka projektu z Kancelarii Kongresu Polak\u00f3w Aneta Roszka, a takze z kierowniczka pierwszego turnusu nauczycielka Wanda Folwarczna, kt\u00f3ra juz kilkakrotnie wystepowa\u0142a w tej roli. Da\u0142a mi mn\u00f3stwo cennych rad i praktycznych wskaz\u00f3wek. Na biezaco jestesmy w kontakcie telefonicznym i konsultujemy sporne kwestie \u2013 m\u00f3wi.<\/p>\n\n\n\n

Kiedy pada deszcz<\/strong><\/mark><\/p>\n\n\n\n

Do wtorku uczestnikom drugiego turnusu Zielonej Szko\u0142y nad Ba\u0142tykiem pogoda dopisywa\u0142a. Dzieci bawi\u0142y sie na plazy i nawet wchodzi\u0142y do wody. Sroda zapowiada\u0142a sie jednak deszczowa. \u2013 Sledze pogode z minuty na minute, zeby wiedziec, jak najlepiej wszystko zaplanowac. Staram sie tak ustawiac grafi k, zeby nie by\u0142o nic na szybko i nic na si\u0142e, poniewaz jestesmy tu po to, zeby w spos\u00f3b przyjemny korzystac z tego, co oferuje Zielona Szko\u0142a i okolice, kt\u00f3re zwiedzamy \u2013 przekonuje kierowniczka turnusu. Wieczorem podejmuje wiec decyzje, ze przed po\u0142udniem ze wzgledu na deszcz nauczyciele przygotuja dla dzieci program w osrodku. Po po\u0142udniu druga grupa wyjedzie na wycieczke do \u0141eby \u2013 do S\u0142owinskiego Parku Narodowego, do wyrzutni rakiet i na ruchome wydmy, a pierwsza \u2013 kt\u00f3ra by\u0142a tam juz dzien wczesniej, zwiedzi Gwiazde P\u00f3\u0142nocy i latarnie w Rozewie.<\/p>\n\n\n\n

Przesuniecie srodowego wyjazdu do \u0141eby na \u201epo obiedzie\u201d okazuje sie strza\u0142em w dziesiatke. Kiedy autokar zatrzymuje sie przed S\u0142owinskim Parkiem Narodowym, nie trzeba wk\u0142adac p\u0142aszcz\u00f3w przeciwdeszczowych i rozk\u0142adac parasoli. To duzy plus. Minusem okazuje sie jednak okrojony czas. Poprzednia grupa mia\u0142a na zrealizowanie programu ca\u0142y dzien, ta ma tylko po\u0142owe. Kilkukilometrowe odleg\u0142osci musi wiec pokonywac szybkim marszem i pogodzic sie z faktem, ze tym razem nie bedzie czasu na stanie w kolejce po gofra.<\/p>\n\n\n\n

Fascynuj\u0105ca historia rakiet<\/mark><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Pierwszym przystankiem jest Muzeum Wyrzutni Rakiet w Rabce, czyli cos, co interesuje g\u0142\u00f3wnie ch\u0142opc\u00f3w, ale potrafi wciagnac r\u00f3wniez dziewczyny. Po raz kolejny potwierdza sie bowiem regu\u0142a, ze kiedy przewodnik potrafi m\u00f3wic ciekawie, to nawet niezainteresowany tematem odbiorca s\u0142ucha. \u2013 S\u0142owinski Park Narodowy to piec tysiecy lat historii tworzenia tego terenu, tworzenia mierzei \u0142ebskogardenskiej, fl ory, fauny i jedynych w Europie ruchomych wydm. Ale S\u0142owinski Park Narodowy to takze historia \u2013 rozpoczyna swoja opowiesc pan Janusz, cofajac sie w okres drugiej wojny swiatowej, kiedy Niemcy na tym terenie podczas przeprowadzania test\u00f3w wystrzeliwali dwa rodzaje rakiet \u2013 przeciwlotnicza i balistyczna. \u0141ebe wybrali ze wzgledu na dogodne po\u0142ozenie \u2013 potrzebne by\u0142o bowiem miejsce \u0142atwe do ukrycia i zarazem trudno dostepne.<\/p>\n\n\n\n

Opowiesc o nowych technologiach, kt\u00f3re nawet po niespe\u0142na 80 latach okazuja sie skuteczne, robi wrazenie. Ale to juz II wojna swiatowa dobiega konca i Rosjanie wkraczaja na ten teren i zamykaja go az do 1965 roku. \u2013 Czy cos znalezli? Byc moze dokumentacje, czesci rakiet, a moze ca\u0142e rakiety. Po wojnie bowiem Rosjanie sami zaczynaja opracowywac w\u0142asne akiety przeciwlotnicze i balistyczne, a w 1957 roku podczas defi lady w Moskwie na Placu Czerwonym pokazuja rakiete przeciwlotnicza, kt\u00f3ra nie r\u00f3zni sie niczym od tej, przy kt\u00f3rej teraz jestesmy \u2013 przekonuje przewodnik, dodajac, ze przez kolejnych 10 lat sa to najlepsze rakiety przeciwlotnicze na swiecie i do dzisiaj sa produkowane.<\/p>\n\n\n\n

Jak sie okazuje, jeszcze bardziej ciekawa od rakiety V2 jest osoba jej konstruktora Wernera von Brauna, kt\u00f3ry od dziecka interesuje sie kosmosem i wszystko robi po to, zeby jego sprzet polecia\u0142 na ksiezyc. To mu sie udaje, poniewaz chociaz oskarzony jest o ludob\u00f3jstwo, Amerykanie umieszczaja go w osrodku badan rakietowych, a potem mianuja dyrektorem NASA. Tam Werner von Braun zostaje g\u0142\u00f3wnym konstruktorem rakiety Saturn V, kt\u00f3ra pozwoli\u0142a amerykanskim astronautom wyladowac na Ksiezycu. Jej technologie opiera na technologii V2.<\/p>\n\n\n\n

To jednak nie wszystko, bo pozostaje do opowiedzenia i wys\u0142uchania jeszcze jeden, tym razem polski watek. Po 1965 roku na tym terenie rozpoczyna prace grupa polskich naukowc\u00f3w pod kierunkiem prof. Jacka Walczewskiego. Jej dzie\u0142em jest rakieta Meteor 2, kt\u00f3ra lata na wysokosc 100 kilometr\u00f3w, przekraczajac umowna granice kosmosu. W 1973 roku Amerykanie te rakiete oceniaja jako jedna z trzech najlepszych rakiet na swiecie i mog\u0142oby sie zdawac, ze kosmos stoi dla Polak\u00f3w otworem. W kilkanascie miesiecy p\u00f3zniej Sowieci zadaja jednak temu kres. Chociaz maja w\u0142asne rakiety kosmiczne, polska konkurencja jest im zupe\u0142nie niepotrzebna.<\/p>\n\n\n\n

Ta historia nie ma \u201ehappy endu\u201d, powoduje jednak, ze nastolatki, kt\u00f3rych czesto trudno czymkolwiek zainteresowac, przyznaja, ze \u201eto by\u0142o naprawde ciekawe\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Ruchome, wi\u0119c czemu si\u0119 nie ruszaj\u0105?<\/mark><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Czas opuscic swiat rakiet i udac sie dalej. Celem sa ruchome wydmy oraz rozposcierajace sie z nich widoki z jednej strony na Jezioro \u0141ebskie, a z drugiej na Ba\u0142tyk. Wycieczka wspina sie pod g\u00f3rke, nogi grzezna w piasku. Warto jednak podjac ten wysi\u0142ek, bo nawet ci, kt\u00f3rzy sie ociagali, po zdobyciu \u201eszczytu\u201d zafascynowani tym niecodziennym widokiem pstrykaja zdjecia. Jakby tego by\u0142o ma\u0142o, s\u0142once zaczyna przedzierac sie zza chmur. Czyzby kierowniczka mia\u0142a znajomych \u201etam na g\u00f3rze\u201d, ze \u2013 jak stwierdzaja nauczyciele \u2013 \u201ewszystko ma tak zaplanowane, ze deszcz zaczyna padac dopiero w momencie, kiedy wsiadamy do autobusu, a kiedy wysiadamy, przestaje\u201d?<\/p>\n\n\n\n

Dzieci, kt\u00f3re sa tutaj pierwszy raz, dziwia sie, ze ruchome wydmy stoja w miejscu zamiast sie ruszac. Aby zaobserwowac zmiane, trzeba by\u0142oby zrobic im zdjecie, wr\u00f3cic za rok, a moze i wiecej, i wtedy por\u00f3wnac.<\/p>\n\n\n\n

Te dzieci s\u0105 kreatywne<\/mark><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Wczesniej by\u0142y prezentacje szk\u00f3\u0142, we wtorek dyskoteka, zas na srodowy wiecz\u00f3r zaplanowano spektakle. \u2013 Nauczycielki wpad\u0142y na fajny pomys\u0142, zeby kazda klasa przygotowa\u0142a kr\u00f3tkie przedstawienie. Temat jest jeden \u2013 Czerwony Kapturek, r\u00f3zne natomiast maja byc jego aranzacje. Jaka przypadnie danej klasie, o tym zadecyduje losowanie \u2013 zapowiada Joanna Mitura.<\/p>\n\n\n\n

O godz. 20.00 w duzej sali zbieraja sie aktorzy i widownia. Jako pierwsi przedstawiaja swojego komediowego Kapturka \u00f3smoklasisci z Gnojnika. Po nich bystrzyczanie przenosza te znana bajke w realia XXI wieku, stad tez ich Kapturek nie jest czerwony, a czarny. Klasie karwinskiej przychodzi natomiast zmierzyc sie z Kapturkiem w aranzacji operowej. Wszystkie opracowania sa bardzo udane. Jest pomys\u0142owo, dowcipnie i za kazdym razem publicznosc bije gromkie brawa. W czwartek bedzie kolejna porcja artystycznych wrazen, kiedy pozosta\u0142e klasy zagraja swoje spektakle o Kapturku, chorej babci i z\u0142ym wilku. Nie watpie w ich powodzenie. Zdazy\u0142am sie juz bowiem przekonac, ze Danuta Niedoba ma racje, m\u00f3wiac, ze te dzieci sa bardzo kreatywne.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u00d3smoklasi\u015bci polskich szk\u00f3\u0142 w Bystrzycy, Gnojniku, Jab\u0142onkowie, Karwinie i W\u0119dryni w ci\u0105gu dnia zamiast siedzie\u0107 w \u0142awkach poznaj\u0105 polskie wybrze\u017ce, a wieczorem siebie nawzajem. Wszystko to dzi\u0119ki projektowi Kongresu Polak\u00f3w w RC, kt\u00f3ry Zielon\u0105 Szko\u0142\u0119 nad Ba\u0142tykiem organizuje od kilkunastu lat. Obecnie w Jastrz\u0119biej G\u00f3rze trwa drugi turnus tej imprezy. Tegoroczna Zielona Szko\u0142a odbywa sie […]<\/p>","protected":false},"author":1,"featured_media":3899,"parent":4214,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"class_list":["post-4364","page","type-page","status-publish","has-post-thumbnail","hentry"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polonica.cz\/cs\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4364","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polonica.cz\/cs\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/polonica.cz\/cs\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polonica.cz\/cs\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polonica.cz\/cs\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4364"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polonica.cz\/cs\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4364\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4366,"href":"https:\/\/polonica.cz\/cs\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4364\/revisions\/4366"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polonica.cz\/cs\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4214"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polonica.cz\/cs\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3899"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polonica.cz\/cs\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4364"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}